Studio Annelies Vlasblom

Interview

Illustrator / Spellenmaker Nico den Dulk

Details

Aangemaakt op maandag, 24 oktober 2011 10:10

Nico den Dulk begon als kunstenaar, werkte jaren als illustrator en maakt de laatste jaren spellen in de breedste zin van het woord. 

Zou je jezelf kort willen introduceren?

Ik ben spelontwerper, grafisch ontwerper en illustrator. Ik werk zelfstandig, vaak samen met mijn broer Richard onder de naam Spelpartners. We maken bordspellen, trainingsspellen, communicatiespellen en soms televisie- of computerspellen.

Van illustrator naar spelontwerper?

Ik maak eigenlijk ondersteunende communicatiemiddelen waarbij spelelementen worden gebruikt. Het zijn geen spellen zoals Monolopy of Risk, maar je gebruikt de spelvorm om in een trainings- of educatieve situatie iets duidelijk te maken. Je hoeft op school namelijk niet meer te zeggen: “Lees hoofdstuk 1 en volgende week gaan we het erover hebben.”  Alles moet tegenwoordig opgeleukt worden. Op een gegeven moment ontdekte ik dat ik daar een zekere vaardigheid in heb.

Je werkt samen met je broer (Richard den Dulk). Jullie bedenken de spellen, ontwerpen ze en voeren ze uit. Hebben jullie het hele proces in eigen handen?

Ja. Het ontwerpen doe ik vooral. Het bedenken doen we vaak samen, maar niet altijd. Mijn broer is erg druk met televisieprogramma’s bedenken, dus hij is overdag vaak onderweg. Maar ‘s avonds in het café kunnen we heel goed spellen bedenken. Dat blijkt heel productief.

Waar worden die spellen vooral gebruikt?

Vooral in de non-profitsector. In de zorg, maar ook op school. Daar vind je vaak situaties waar ondersteunende communicatie nodig is. In de GGZ ging het bijvoorbeeld om de invoer van zorgzwaartepakketten. Bij het woord alleen al haak je af, dus hoe breng je dat op een leuke, heldere en visuele manier onder de aandacht? Een trainingsspel bleek goed te werken. Samen met een organisatieburo heb ik dat toen ontwikkeld. De trainers zeggen nu dat ze met veel plezier werken en dat de cursisten het leuk vinden. Dat vind ik fijn om te horen.

Hoe ziet zo’n spel eruit? Zou je dat kunnen omschrijven?

Het is een kaartenset (Toolkit) met een aantal thema’s, begrippen en opdrachten rondom zorgzwaartebekostiging. Daar horen verschillende spelvormen bij, zodat je in diverse trainingssituaties met de onderwerpen aan de slag kunt. Het is een soort gereedschapskist die je als trainer kunt gebruiken om je team uit te leggen hoe iets werkt of hoe je iets moet integreren in het werkproces. Je kunt het gebruiken om iets te oefenen of te herhalen of om een gesprek te ondersteunen. En het is mogelijk om maar twee kaarten te gebruiken i.p.v. de hele set.

 

Voorbeeld van het ZZP-teamspel

Je moet vast goed ingevoerd zijn in de organisatie om zoiets te ontwerpen.

Dat is ook zo. Ik weet inmiddels behoorlijk wat van het thema af. Ik ben geen deskundige, maar het is niet zo dat ik teksten krijg en daar een vorm bij zoek. Je moet je echt verdiepen in de materie. Het scheelt als je ervaring hebt met een thema, dan kun wat sneller tot de kern doordringen.

Heb je recent een opdracht gedaan die er uitsprong?

Ja, de toolbox voor de jeugdreclassering. Een opdracht van de William Schrikker Groep, de afdeling jeugdreclassering die zich bezighoudt met jongeren met een laag verstandelijk niveau.

Zij begeleiden jongeren die niet zo weerbaar zijn, maar die wel vaak de pineut zijn bij inbraken e.d. De vraag was om een communicatieset te helpen ontwikkelen waarmee jongerenwerkers de situatie kunnen verduidelijken waar deze jongeren zich in bevinden.
Ze  begrijpen soms namenlijk niet wat er met ze gebeurt. En om ze dat inzicht te geven kunnen visuele hulpmiddelen helpen. We hebben een kaartenset met pictogrammen gemaakt van begrippen. Van politieagent tot familiesituaties en allerlei vormen van behandeling. Zoals “je gaat eerst naar de dokter, dan naar de kinderbescherming en dan gaat de rechter met je praten”.

Om het traject inzichtelijk te maken?

Ja, zodat ze snappen wat er met ze gaat gebeuren. Met hele letterlijke plaatjes van o.a. delicten. Maar ook een kaart met huisregels voor in de rechtzaal. Jongerenwerkers ontvangen een set waarmee ze op pad kunnen gaan. Andere instellingen kunnen die ook bestellen en bepaalde onderdelen kunnen gedownload worden. Dat is echt een hele leuke set geworden.

Kijkend naar de kaarten kan ik me voorstellen dat het werken als spellenmaker soms botst met de waarden van de illustrator. Het zijn heel eenvoudige kaarten, zonder gezichtsuitdrukking e.d. Hoe sta jij daar tegenover?

Dat vind ik geen punt, het belangrijkste is dat de kaarten werken. De vormgeving is juist eenvoudig gehouden zodat iedereen zich erin kan herkennen. Ga je een gezicht tekenen, dan is de vraag voor wie je dat doet: man/vrouw/blank/zwart etc. Het ziet er misschien mooier uit, maar het is niet per se beter.

Is er iets wat je in de toekomst nog graag zou willen doen?

Er liggen nog wel wat ideeën voor kinderspellen. Dus als we eindelijk eens wat tijd zouden hebben dan zouden we zeker nog een heel goed spel op de markt kunnen brengen. Daar moeten we maar eens tijd voor nemen!

Voorbeelden van kaarten uit de toolbox voor de jeugdreclassering

 

Bekijk Nico’s werk op: www.nicodendulk.nl en www.spelpartners.nl
 

• < Vorige
• Volgende >